Wierzba energetyczna jest rośliną dwupienną, owadopylną, posiada pojedyncze liście ułożone skrętolegle, a jej kwiaty zebrane są w kwiatostany. Ma duże potrzeby wodne, ale nie znosi terenów zalewowych, gdzie woda pozostaje przez ok. 2-3 tygodni.

Przygotowanie stanowiska pod plantację wierzb powinno rozpocząć się w roku poprzedzającym sadzenie.

W zależności od rodzaju gleby należy wykonać następujące zabiegi:

• odchwaszczanie - trzeba skutecznie zwalczyć chwasty, w szczególności wieloletnie, tj.: perz, ostrożeń, powój
• dostosowanie kwasowości i składników pokarmowych gleb - odpowiedni odczyn gleby dla wierzby energetycznej wynosi pH pomiędzy 5,5 a 6,5. Dla niektórych odmian może być szersze - pomiędzy 5,5 a 7,5 pH
• kultywatorowanie, talerzowanie
• oprysk herbicydem totalnym
• wapnowanie lub nawożenie osadem ściekowym (jeśli zachodzi taka potrzeba)
• orka zimowa z pogłębiaczem
• włóknowanie lub bronowanie wiosną przed nasadzeniem
• oprysk herbicydami doglebowymi

W pierwszym roku istnienia plantacji należy zwrócić szczególną uwagę na jej odchwaszczanie. Niezbędne jest również nawożenie: dawka startowa azotu (N)ok. 30 kg/ha, natomiast ilość fosforu (P) i potasu (K) zależy od zasobności gleby (dawki P i K powinny wynosić odpowiednio P - 20 kg/ha i K - 40 kg/ha). Po około 7-8 miesiącach wysokie na 1,5 do 2,5 m pędy zaczną zrzucać listki i wówczas należy je ściąć ponieważ plantacja się zagęści (rozkrzewienie roślin), a pozyskane pędy można wykorzystać do produkcji zrzezów, bądź je odsprzedać.

W drugim roku trzeba intensywnie nawozić azotem (N) 90 kg/ha, fosforem (P) 40 kg/ha oraz potasem (K) 90 kg/ha. W trzecim i kolejnych latach nawożenie N P K należy stosować w ilości 80:30:80 kg/ha.

Nawożenie fosforem i potasem powinno wykonywać się przed założeniem plantacji oraz po każdym zbiorze natomiast azotem corocznie, po rozpoczęciu wegetacji.